23 Μαΐου 2018

23/5/2018

Γράμμα ἀπὸ
« Τὸ Ὑπὲρ ~ Πέραν »,
τῆς 23/5/2018.



“ όσο αρνείσαι το βουνό,
τόσο αυτό μεγαλώνει,
ενώ όταν το βλέπεις
σαν χαλίκι τόσο αυτό
χάνεται και γίνεται πεδιάδα...”




Χάρις Αλεξίου -Ψάξε στ' όνειρο μας (Θυμάσαι) Hd



Αυτά τα παραπάνω λόγια δεν είναι μόνο δική μου ποίηση, όσο και αν σας φαίνεται ανήκουστο, να εκφράζομαι με άλλο τρόπο από αυτόν, που με είχατε συνηθίσει εις τις τελευταίες μου ενσαρκώσεις τόσο την προτελευταία μου ως Ντβόρζακ, όσο και την επόμενη αυτής που έζησα ανάμεσα σας χαμένος στο πλήθος των εγώ σας, έχοντας μαζί μου πολλά εγώ και στα δικά μου μπαγκάζια... άρα, η τελευταία πάντα πράξη, σε κάθε μουσικό και θεατρικό έργο, και κινηματογραφικό επίσης, δεν είναι αυτή που θα κάνει το χειροκρότημα σας μεγαλύτερο, ή μικρότερο, ως επίσης και την εκτίμηση σας έναντι τού δημιουργού όλων αυτών...


ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΘΑ 'ΡΘΟΥΝ-ΧΑΡΟΥΛΑ ΑΛΕΞΙΟΥ ΣΤΙΧΟΙ


Άρα, προσπαθώ να εκφράσω, αυτές τις συνιστώσες δυνάμεις, που σε ώρα αιχμής, θα σας δώσουν την ανάσα, αν είσαστε εγκλωβισμένοι σε ένα κυκλοφοριακό κομφούζιο, όχι στο δρόμο μόνο, αλλά και σε κάθε κυκλοφορία κίνησης, στο μυαλό και στην καρδιά σας, μιας και δια πολλούς ανάμεσα σας, ο μόνος δρόμος, της έλλειψης κυκλοφορίας, είναι η της θέλησης ο Ατραπός και η της σιγουριάς στήν Πίστη ο λεωφόρος.


ΟΜως Διατί σας δίνω δυο λέξεις με αρσενικό άρθρο ενώ είναι άλλου γένους, διότι η δική σας θεώρηση των πραγμάτων, είναι εγκλωβισμένη από τον περιορισμό της ενσάρκωσης, μέσα στον παράδεισο των χρωμάτων, που καμιά φορά ανοίγει την πόρτα Του, δια υμάς, ενώ εσείς κλείνετε τις αποβάθρες τής κατάθεσης δια αυτών τα δώρα, που θέλει να σάς δώσει... πρωτίστως Η Ειμαρμένη και μετά και Το ΠεπρΩΜένο εν συμφωνία Ειρήνης Του Κισμέτ.


Αλεξίου Χάρις ~ Δώς μου μια Μέρα


Άρα αφήνω την μουσική να δώσει τις λύσεις, εις εκείνους που απευθύνεται, η σιωπή της φωνής μου, όταν καταφέρουν λίγο να υποχωρούν το εγώ τους μέσα στα Χέρια Τού Θεού, που Εκείνος Μόνο Ρυθμίζει Το Παν και Το Είναι τής εκεί ζωής σας, και όχι η αυταπάτη τών εγώ σας, όπως και να τα ονομάσετε, διότι μάθετε το υπέρμετρα απίθανο, που δεν περιέχουν εντός τους, όλες οι αντιλήψεις των εγωπαθών θρησκειών σας και τών φιλοσοφιών σας, μιας και από Κάθε Υπερώα Θεώρηση άνω Τών Υπερβόρειων Ποταμών Τού Μεγάλου Πνεύματος, ακόμα και μια ψυχή αλλά και ένα πνεύμα, που σαφές εστί στα μάτια μου, ότι δεν τά έχετε όλοι σας [καθώς και δεν τά διαθέτετε], ένα πεπερασμένο εγώ είναι και αυτά, δηλαδή η κάθε μία ψυχή σας και το επίσης αντίστοιχο τους πνεύμα σας, αλλά προερχΟΜενο εκ μιας άλλης ύλης, από μία άλλη ποιότητα καί διάρκεια ζωής !
Να, λοιπόν, τι έκρυψα στη μουσική μου ως Ντβόρζακ, και αυτό που κατάφερα να δω στην ζωή μου, ως μετά την ενσάρκωση μου ως Ντβόρζακ, ήταν ότι το κόλπο του Προμηθέα, ήταν αυτό το μοναδικό στοιχείο που ως απάτη από πλευράς του, με βοήθησε ενδελεχώς να αντιληφθώ Μόνο στο έβγα της ψυχής μου, της τελευταίας ενσάρκωσης μου στην γη μαζί σας (με απενσαρκωμένη μου παρουσία στο 2015), την απάτη πολλών ταγών και σοφών σας, αλλά και σπουδαίων που καγω ακόμα, σε κάθε μια ενσάρκωση μου, χρονολογικά και πολύ μετά εκείνης του Ντβόρζακ, αλλά και σε αρκετές καί πριν αυτής πολύ τους αγάπησα, και σαφώς τούς εκτίμησα, αλλά τμήμα απάτης ήταν και μένος αυταπάτης.


Άρα με ρωτάτε, στο αύριο που έζησα ως Ντβόρζακ, και σαφώς αυτό έναντι του ότι είμαι ως Ντβόρζακ ήταν το δια με το μέλλον μου, εκ του παρελθόντος μου ως Ντβόρζακ, και αυτό από που λέτε νά στηρίχτηκε ; Τόσο αυτή η ενσάρκωση, όσο και σίγουρα και το παρελθόν της που ήμουν ως Ντβόρζακ ; Από το παλαιό Μεγίστης Ενσάρκωσης μου Δώρο Της Εκτίμησης Του ΠεπρΩΜένου Του Μεγάλου Πνεύματος, ως αρχέγονο παρελθόν... ναί τότε που μου δόθηκε η Ύψιστη Τιμή, Να Υπηρετήσω πολλές φορές Την Παναγία, αλλά και Τον Χριστό, γεγονός που οι συναθλητές μου, σε πολλές ενσαρκώσεις μου, δια όσους δεν μιλώ, και σαφέστατα εννοώ, δυστυχώς δεν έκαναν καθόλου λίγο ή αρκετά ...


χάρις αλεξίου~ο άνθρωπός μου


Να πώς στο σήμερα σας, πήρα τη στράτα τής μουσικής, και σας μιλώ μέσα από αυτά τα τραγούδια δια να δώσω το κουράγιο, σε εκείνους ανάμεσα σας, πού μερικές αφήνουν τα εγώ τους, να τους διαφεντεύουν και ξεχνάνε την θεϊκότητα, τής εκεί αλλά και τής από παντού προσφορά τής πορείας τους, ενώ μπροστά τους και εγώ όσο ζούσα υποκλίθηκα σε όλα όσα, εκείνοι είχαν [και εγώ, ναι πιστέψτε με, καθόλου δεν τα είχα...] δια αυτώ τώ λόγω καί έφυγα νωρίς, στην επόμενη ενσάρκωση μου από αυτή που με ξέρετε ως Ντβόρζακ, με γέννηση στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνος, και απενσαρκωση στον 21ο αιώνα, (και δεν αυτοκτόνησα ως ορισμένοι λένε), παρά τα λάθη μου, ίνα η δική τους πορεία ανθοστολιστεί από άνθη σαφώς και καλυτέρων μου...

ΕΔΩ ΣΕ ΘΕΛΩ-ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ

Αντονίν Ντβόρζακ.

23/5/2018


Publié par à

21 Μαΐου 2018

13/5/2018



Γράμμα ἀπὸ
« Τὸ Ὑπὲρ ~ Πέραν »,
τῆς 13/5/2018. 


Βάλια Τσιργιώτη - Είσαι ωραία σαν αγάπη


Τὸ Μεγάλο Λάθος, ἦταν ὅτι ἀγκιστρωθήκαμε εἰς τὴν φόρμα, καὶ ὄχι εἰς Τὸ Μεγάλο Πνεῦμα, ἀκόμα καὶ ἂν μιλήσαμε γιὰ Τὸν Θεό, ἀπαρνηθέντες Τοὺς Ἀληθινοὺς Θεούς, ὑπὲρ τῶν μὴ ὑπαρκτῶν, πού καὶ αὐτοὶ εἶχαν τό δικαίΩΜα ὕπαρξης, ὡς ΕΝἔργεια * !

Τὸ περιβάλλον μᾶς διαφέντευε, καὶ μᾶς προσδιόρισε μονοπάτι, καὶ ἠμεῖς
ταυτίσαμε αὐτὸ, εἰς τὴν ἀτραπὸ μᾶς ! Γιατί νὰ ἑξαιροῦμαι ; Σίγουρα ἄτολμη, ὡς ἄλλοι δὲν ἤμουν, καὶ ἃς ἤμουν γυνή, ἀλλὰ ΔΕΝ τόλμησα μηδὲ κἀγῶ !

Ὅταν τὸ θῦμα, γίνεται θύτης τῶν ἐγώ του, ἀκόμα καὶ Ὁ Θεὸς Ἀποχωρεῖ ἐκ Τῶν Ἰσχυρῶν Θέσεων τῆς καρδιᾶς του ! Νά, γιατί οἱ λατρεύσαντες κρυστάλλους, τὸν Μάρα ὑπηρέτησαν ! Διότι καὶ ὁ κρύσταλλος, λίθος πολύτιμος ἐστί, καὶ ἐξ αὐτοῦ, ἡ ἀγάπη δὲν ἐκπορεύεται !

Ἡ ἀγάπη Θέλει Καρδιὰ,
ἐνῷ ὁ κρύσταλλος ἀφήνει
τὸ ψῦχος τῶν ἐγώ του,
νὰ σᾶς προσφαίνεται
καὶ ὄχι Ὁ Θεός,
Ὁ Θεὸς Ἀγάπη Ἐστί !



Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδὼν
*(ἀναφορά διά τήν τελευταία ἀπενσάρκωση μου σάν γυνή τό 1982)
13/5/2018





Publié par à

9 Μαΐου 2018

9 Mai 2018



" Amour reciproque. "


9 Mai 2018


" AMour Réciproque de ma vie de jadis ..
de toi qui fus si près de moi sans connaître.
ni moi non plus .. n'est ce pas..."
"Mais maintenant je fus honorée de connaître
et de dire merci Aux Temps Eternels ..."


Lara Fabian & Maurane - "Tu Es Mon Autre"

Publié par à

26 Απριλίου 2018

21/3/2018.


Γράμμα ἀπὸ
« Τὸ Ὑπὲρ ~ Πέραν »,
τῆς 21/3/2018.

Οh Mon Pays, [La France ! Chère de mon cœur] jadis connu superbe, par la noblesse de ta langue, parlée des diplomates et écrite des poètes ! Quel malheur à toi, et aux enfants que tu portes, qui ne sont plus hélas que les tiens...
Oh cieux de la Seine, quel Scène funèbre à mes yeux décrire, par le malheur de ton destin, qui n' est jamais beau, ce jour. Mais réjouis toi, car tu as La Chance Divine de survie ! Chance à laquelle, certains des tes voisins du cœur aux antipodes de leur destin, qui fut souvent contre tes murs des frontières, ne la trouveront jamais nulle part..
Oh mes 2 pays de jadis [voisins depuis les lustres des temps] que je fus moi même le pire des poètes et le pire des lettres écrites aux cœurs des gens, je n' ai pas le droit de parler du bonheur, car je fus moi même le père des malheurs des tant des autres, qui ne portent pas mon pardon à leurs cœurs..
Réjouis toi mon cœur de mon pays de jadis, car ton bonheur y prenne déjà place, entre tes mains, mais toi, tu lui tournes le dos...
Réjouis-toi, car ton bonheur, il te vienne, par ceux qui ont cheminé sur ton sol de jadis, et qui furent vraiment "Grands", dans Le Cœur, De Lui Seul, Qui Devait être ton Gouverneur et pas la vergogne de leurs passions, des tant de tes actuels habitants, et des leurs défauts nommés "pouvoirs privés", à la lettre de ceux qui font leurs crimes "lois de l' état"  via Le Pouvoir Public, gagné par les votes de tes citoyens, en oubliant que jamais eux-mêmes, ils ne font pas partie De L' État Divin, qui Gouverne tous Ses Étoiles et Ses Galaxies...
Je vous laisse, abandonner les parchemins de mes passés, car je fus ignoble, aux vertus qui me manquaient, à la manque d' un pardon et d' une vie à se repentir au temps juste, avant laisser son dernier souffle sur terre, et aller aux couloirs Des Palais DE LA JUSTICE DIVINE NON BÂTIE...
Malheur à vous, qui vous lui échappez jamais ! Le destin, ayant tracé votre route, des centaines des incarnations passés, comment voulez vous oser, changer même, à la une seconde de la minute qui vous reste, souvent hélas comme la dernière minute de votre vie...


Honoré Gabriel Riqueti, 
comte de Mirabeau, 

1749-1791
Publié par à

15 Απριλίου 2018

1/3/2018



Deva Premal , Miten, Manose and Friends "Twameva"


« Τὸ πεπρωμένο, ναὶ μὲν φυγεῖν ἀδύνατo ἐστί, ἀλλὰ Tὸ ΠεπρΩΜένο, ἀπόλυτα ΠΡΟΣφυγεῖν δυνάμενo ἐστί, καὶ ἘΠΙφυγεῖν, ἀντιμέτωπο τοῦ κάθε ἑνὸς ἔχΟΝτος Πρωταρχικὴ Ἀκτῖνα ! »

Gate Gate - Deva Premal


Qwan – Yin.

1/3/2018

Publié par à

12 Απριλίου 2018

CHIRαPAQ.

Publié par à

30 Μαρτίου 2018

14/3/2018


Gate gate paragate parasamgate bodhi svaha-Sunyata Arnold


Voilà que Je vous Avais Parlé,
que Les Ténèbres,
ils ne se déchirent pas,
mais ils avaient été créés,
en but que incorporer
ceux de vous,
qui leur sont propices.


Deva Premal – Chidananda


14/3/2018
Publié par à

21 Μαρτίου 2018

Teddy.


Κάθε «τί» ποὺ εἶναι ἀρνητικό, ὀφείλει νὰ παράγει Ντάρμα. ὉΜοίως καὶ καλύτερα, τὸ πᾶν θετικὸ «τί»  ὑποχρεούται, πρωτίστως συνειδητὰ [καὶ ὡς Tchi], νὰ περιΕΛθει εἰς συνειδητῆς ἀσυνείδητης ποίησης Κάρματος, ΕΝΑντι Τοῦ ΠεπρΩΜένου, διὰ τὸ κάθε ἕνα ΔΙΑγον πεπρωμένο, ἐν τῇ λευκῇ σελίδι Τῆς Εἱμαρμένης. Εἰς Τὸ σύμβολο Τοῦ Ταὸ τῆς 7ης ΔΙΑΣτασης, ἐωρακῶς εἴη [ ὁ μεθ' ἠμῶν ἐκ Τῆς κάθε προηγούμενης ΣΥΝΤελείας Κρίσης «Τοῦ», καὶ οὐχὶ ἄνευ Πρωταρχικῆς Ἀκτῖνος (ὅπως καὶ οἱ πλεῖστοι τῶν πολλῶν μεθ’ ὑμῶν) ὁ μόνος ΕΠΙΖήσας {Αἰδὼς ὑμῖν Ἀργεῖοι καὶ Φαρισαῖοι, Οἱ Νόμοι «Τοῦ», καὶ ὑμᾶς πρός ~ Περάσανε }] ὅτι τοῦτο ΕΝΥπάρχΟΝ Ἐστί, πολὺ πρὶν ΣΥΝΑρχίσει Ἡ ΤρΕΧΟΥΣΑ «Τοῦ» Δημιουργία .

Teddy.
7:02
16-3-2018


La légende cherokee des deux loups raconte qu’une bataille continue entre deux forces se produit en nous. C’est un conflit entre notre côté le plus obscur (le loup noir) et cette zone plus lumineuse et noble (le loup blanc). Cette dualité entre le bien et le mal, entre la joie et l’orgueil, la culpabilité et l’humilité définit en grande partie la personne que nous sommes.
Nous avons majoritairement déjà entendu parler de cette histoire. S’il est vrai qu’il existe des doutes sur la véracité de cette histoire par rapport à son origine cherokee, il faut quand même dire qu’il y a certaines références incluses dans la tradition orale qui se transmet chez de petits groupes sociaux Appalaches du sud.
Songez à la façon dont vous devez interagir avec ces forces ennemies qui se trouvent en vous. La manière dont vous agirez déterminera votre vie. Au lieu de tuer l’un des loups, choisissez de les guider tous deux sur le bon chemin.
Il est intéressant de savoir qu’il existe une légère variation argumentaire et que c’est précisément cette touche, cette nuance finale méconnue par certains qui rendent ce récit plus précieux et cette leçon sur la croissance personnelle unique. Nous allons maintenant découvrir tout cela.

La légende cherokee des deux loups: au-delà du conflit des forces internes

Les Cherokee étaient l’un des peuples qui faisaient partie des dénommées “cinq tribus civilisées”. Connus depuis toujours pour leur richesse culturelle, leur lange et leurs traditions, ils constituent sans aucun doute l’une des références natives qui a eu le plus d’impact sur la société occidentale. Beaucoup de leurs histoires nous ont été transmises, ainsi que leurs pratiques rituelles ou leur mysticisme. Tout cela a été repris dans des livres très intéressants comme Cherokee clans du professeur Panther-Yates.
Ainsi, au milieu de cet immense héritage, l’une des traces les plus transcendantes dans le monde des réseaux sociaux a été la légende cherokee des deux loups. Le récit s’articule comme une leçon de sagesse d’un vieil homme à son petit-fils. Cet homme lui explique qu’au fond de lui, et dans le cœur de tous les hommes, une bataille terrible se déroule tous les jours entre deux loups.
Ces deux animaux symbolisent deux forces opposées. L’un est le mal, indique le vieil homme à son petit-fils. Il s’agit de la colère, de l’envie, de l’avarice, de l’arrogance et même de la tristesse, du sentiment d’infériorité et de l’ego. L’autre force représente la bonté, la joie, l’amour, l’espoir, la sérénité, l’humilité, la compassion et, bien évidemment, la paix.
Quand le jeune cherokee demande à son grand-père quel loup va gagner la bataille, dans la majorité des récits qui nous sont parvenus, le vieil homme répondra par l’affirmation suivante: celui que tu choisis de nourrir gagnera. Cependant, il existe aussi une autre version qui est peut-être plus intéressante.
Dans cette dernière, le vieux guerrier cherokee indique à l’enfant qu’en réalité, les deux loups doivent gagner car cette bataille n’est pas un jeu de forces mais un jeu d’équilibre. Il faut nourrir les deux loups parce que les deux en ont besoin, nous devons être capables de les guider tous deux sur le bon chemin…

Ne nourrissez pas qu’un loup : les deux doivent être pris en considération

Il y a des moments dans notre cycle vital où nous avons la très nette sensation d’être dans une montagne russe. Tout est composé de montées et de descentes, d’instants où nous profitons d’une chance incommensurable et de moments où, presque sans savoir pourquoi, nous sommes touchés par l’adversité, la tristesse, la rage et le désespoir.
La vie peut être gaie ou triste, bienveillante ou brutale, l’être humain tisse de complexes histoires d’amour et de haine, de sérénité et de pertes, en étant conscient que, effectivement, à l’intérieur de lui, il y a toujours deux forces opposées qu’il ne sait pas très bien contrôler et qui se livrent des batailles féroces.
Ainsi, la légende cherokee des deux loups nous explique qu’il ne s’agit pas de nourrir un seul loup et de laisser l’autre mourir de faim. L’être humain est l’essence même du yin et du yang, de cette dualité qui, au lieu d’écarter une partie, de l’éliminer ou de la mettre dans un coin obscur, doit être prise en compte, être mise en avant et être contrôlée pour être vécue en équilibre.
Le vieux guerrier indique à son petit-fils que s’il choisit de ne s’occuper que du loup blanc, le loup noir se dissimulera dans chaque coin pour l’attaquer quand il le sentira faible ou vulnérable. Qui plus est, la légende cherokee des deux loups nous indique que nous ne devons pas mépriser cet animal au pelage obscur comme la nuit, au regard igné et au dos hérissé.
Car que nous le croyions ou non, le loup noir a aussi beaucoup de qualités : de la détermination, de la ténacité, du courage, des pensées stratégiques… On retrouve en lui des vertus que le loup blanc ne possède pas. Il faut donc les nourrir tous les deux pour tirer le meilleur parti de leur nature, pour renforcer leur meilleure version, pour identifier leurs besoins et pour les habituer à cohabiter en harmonie.
Par conséquent, ne laissons pas nos peurs mourir de faim: il vaudra toujours mieux les reconnaître, les comprendre et les transformer. N’affamons pas non plus notre rage, notre dépit ou notre tristesse. Rapprochons-nous de ces réalités internes sans les acculer pour les examiner et pour savoir ce qu’elles veulent nous dire. Elles peuvent nous offrir de précieuses leçons pour être meilleurs de jour en jour.
Comme nous pouvons l’observer, la légende cherokee des deux loups nous apporte une précieuse leçon d’apprentissage sur l’équilibre et la gestion émotionnelle. Un tel enseignement signale qu’une répartition intelligente des forces et des aliments entre les deux loups est un facteur très important pour notre qualité de vie.

https://nospensees.fr/la-legende-cherokee-des-deux-loups-ou-nos-forces-interieures/




Publié par à

1 Ιανουαρίου 2018

9/10/17


Narciso Yepes - Romance from 'Jeux Interdits' (1952)

En grec .. s il vous plait...Τὸ ΕΝΑυσμα τοῦ μηνύματος μᾶς εἴδατε ὅτι ἀφίχθη εἰς τὴν γαλλική*, [καὶ σᾶς ἔχουμε πεῖ διὰ τὴν σημΑΞΙΑ ὁρισμένων ἐκ τῆς κάθε χώρας], ἀλλὰ δὲν σᾶς ἔχουμε ἐξηγήσει τοὺς λόγους ποὺ σὲ κάθε χώρα [ὄχι μόνο σχεδόν], θὰ δράσει Ὁ Δάσκαλος Τῆς Καταστροφῆς εἰς τρόπο ἀνάλογο, ἀναφορικὸ καὶ ἀντίστοιχό Των Ἀναγκῶν Τῆς Εἱμαρμένης στὸ ἀσυνείδητo τῆς γῆς [ὡς ὑποσυνείδητο ὅριο Κάθαρσής της, ἀπὸ ὅλα τα ἀπόβλητα μὲ τὰ ὁποῖα ἐκείνη φορτώθηκε], ἔναντι Τοῦ ΠεπρΩΜένου... ΔΙΑφορετικά, ποῖος ὁ λόγος τῆς ὕπαρξής της ;
ὍΜως ἡ ΣΥΝΥπαρξη τῆς, εἰς τὸ ρητό « Τὰ Πάντα Ῥεῖ », ποτὲ δὲν γίνεται ἄνευ τῆς θέλησης τῆς [ὅταν αὐτὴ ὑποκλίνεται στὸ κάθε συνειδητὸ Ὄνειρο τῆς Ἐπῴασης Τοῦ κάθε ΠεπρΩΜένου] διὰ τὸν κάθε ἀνὰ στιγμὴ ἐκεῖ ἐνσαρκωμένο ἔναντι (καὶ τοῦ κάθε δικοῦ του πεπρωμένου) ἐκ Τῆς κάθε Δυνητικῆς Δυναμικῆς καὶ Δυνατοτήτων .. καὶ εἴδατε ; Αὐτόματά σας δίδει τὸ σύστημα σᾶς κάτι περὶ ἑνὸς μόνο φιλοσόφου τόσο σπουδαίου ὅσο Ὁ Ἠράκλειτος.
Ποιὸς ἤξερε ἐκ τῶν μεταγενεστέρων καὶ ἐκ Τοῦ Ἰησοῦ, ἀλλὰ καὶ ὁρισμένων καὶ ἐκ τῶν πρὸ Τοῦ Ἰησοῦ, ποιὸς ἦταν Ὁ Ἠράκλειτος ; Στὴν Εὐρώπη ὡς ἤπειρο « Ἀπολύτως Κανείς ». [Ἀλλοῦ ναί !, ἀλλὰ Μόνο καὶ] Ἀπόλυτα διὰ ὅσους εἶχαν ἤδη, πρὸ τῆς γέννησης τοὺς ὄχι σήμερα, ἀλλὰ ἀπὸ 3 Δημιουργίες πίσω μία συμμετοχή, καὶ ὄχι μόνο μία παρουσία εἰς ἔργα μιᾶς Πρωταρχικῆς Ἀκτῖνος.
Ἃς δοῦμε σήμερα, τὰ δεδομένα αὐτὰ ποὺ σᾶς δοθῆκαν εἰς τὴν συνέχεια ἄφιξης [δοθὲντος τῇ 10ῃ 10ου 2017] ἑνὸς ὁράματος ὀνείρου καὶ ἐφιάλτη [ΣΥΝΑμα...].


12:02 
9/10/17



Publié par à